شناسه خبر: 85006
تاریخ انتشار:۱۳۹۸ يکشنبه ۳۰ تير، ساعت 06:35
هر روز یک آیه از کلام وحی

آفرینش انسان براساس نظم است

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿شمس/۷﴾ و سوگند به نفس آدمی و آن کس که آن را منظم ساخته( و آفریده)است

آفرینش انسان براساس نظم است
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿شمس/۷﴾
و سوگند به نفس آدمی و آن کس که آن را منظم ساخته( و آفریده)است

امیرالمؤمنین علی (علیه‌السّلام):
شما را (ای حسن و حسین) و همه خانواده و فرزندانم و هر کس را که نوشته من به او می‌رسد، به تقوای الهی و نظم در کارهایتان سفارش می‌کنم. (نهج البلاغه، نامه35)
تفسیرالمیزان
یعنى سوگند مى‏خورم به نفس، و آن چیز نیرومند و دانا و حکیمى که آن را این چنین مرتب خلق کرد و اعضایش را منظم و قوایش را تعدیل کرد، و اگر کلمه" نفس" را نکره آورد به نظر بعضى «1» براى این بود که به نفس شخص معینى نظر نداشت، و به قول بعضى «2» دیگر براى بزرگ جلوه دادن آن بود، ولى به نظر ما بعید نیست براى این بوده باشد که اشاره کند به اینکه آن قدر این خلقت اهمیت دارد که قابل تعریف و توصیف نیست، و اینکه این خلقت را خبرى هست.
و مراد از" نفس"، نفس انسانیت و جان همه انسانها است.
ولى بعضى «3» گفته‏اند: مراد از آن جان آدم ابو البشر (ع) است، ولى این سخن با سیاق آیات و مخصوصا با آیات" قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکَّاها وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها" نمى‏سازد، چون معنا ندارد که کسى نفس آدم ابو البشر را تزکیه کند و یا آلوده سازد، مگر آنکه بگوییم در دو آیه مذکور استخدام شده علاوه بر این، هیچ علتى تصور نمى‏شود که ما را وادار سازد کلمه" نفس" را به نفس آدم (ع) اختصاص دهیم.
تفسیر نمونه
همان انسانى که عصاره عالم خلقت، و چکیده جهان ملک و ملکوت، و گل سرسبد عالم آفرینش است:
این خلقت بدیع که مملو از شگفتیها و اسرار است آن قدر اهمیت دارد که خداوند به خودش و خالق آن یک جا قسم یاد کرده!.
در اینکه منظور از" نفس" در اینجا روح انسان است، یا جسم و روح هر دو؟ مفسران احتمالات گوناگونى داده‏اند.
اگر منظور روح باشد مراد از" سواها" (از ماده تسویه) همان تنظیم و تعدیل قواى روحى انسان است، از حواس ظاهر گرفته، تا نیروى ادراک، حافظه، انتقال، تخیل، ابتکار، عشق، اراده و تصمیم، و مانند آن در مباحث" علم النفس" مطرح شده است.
و اگر منظور" روح" و" جسم" هر دو باشد تمام شگفتیهاى نظامات بدن و دستگاههاى مختلف آن را که در علم" تشریح" و" فیزیولوژى" (وظایف الاعضاء) به طور گسترده مورد بحث گرفته شامل مى‏شود.
البته نفس به هر دو معنى در قرآن مجید اطلاق شده است:
در مورد" روح" در آیه 42 زمر مى‏خوانیم: اللَّهُ یَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها:" خداوند ارواح را به هنگام مرگ مى‏گیرد".
و در مورد" جسم" در آیه 33 قصص آمده است که موسى مى‏گوید قالَ رَبِّ إِنِّی قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْساً فَأَخافُ أَنْ یَقْتُلُونِ" موسى گفت پروردگارا من یکى از آنها (از فرعونیان ظالم) را کشته‏ام مى‏ترسم مرا به قتل برسانند".
ولى مناسب در اینجا این است که هر دو را شامل شود چرا که شگفتیهاى قدرت خداوند هم در جسم است و هم در جان و اختصاص به یکى از این دو ندارد جالب اینکه" نفس" در اینجا به صورت نکره ذکر شده، که مى‏تواند اشاره به عظمت و اهمیت نفس آدمى باشد، عظمتى ما فوق تصور و آمیخته با ابهام که آن را به صورت یک موجود ناشناخته معرفى مى‏کند، همانگونه که بعضى از بزرگترین دانشمندان امروز از انسان به همین عنوان تعبیر کرده، و انسان را" موجود ناشناخته" نامیده‏اند.
....................................................
نکردی آشکارا خلوتت را
دوباره من غریبم قربتت را
خدا امروز هم در دفتر عشق
موجه کرد گویا غیبتت را

آپارات سراسری - استان ها
اظهار نظرات | 0
captcha